วันนี้ไปตรวจสุขภาพมาที่โรงพยาบาลพญาไท 2 ใช้เวลาตั้งสามชั่วโมงเพราะพยาบาลลืมผลตรวจเลือดของลิง พิมพ์ฟิครอจนแบตโน้ตบุ้คหมด คุณเธอก็ยังไม่มาต้องเดินไปทวงเอง (ขอบ่นว่าขนมปังและกาแฟที่นั่นรสชาติไม่ได้เรื่องเลย) ผลตรวจเลือดไม่เลวร้ายอย่างที่คิด ทุกอย่างปกติ เพียงแต่ว่าน้ำตาลในเลือดค่อนข้างสูง ตอนแรกนึกว่า เม็ดเลือดแดงจะหน้าเหมือนเจ้านายเสียแล้ว ฮ่าๆๆ ไม่เหมือนก็ดี เดี๋ยวประสาทตามแก แขนที่เจาะเลือดยังเขียวอยู่เลย ไม่ชอบ รู้สึกเหมือนร่างกายมีรู (?)
ตอนเจาะเลือดอะ เห็นกระบอกเท่านิ้วกลางได้ ตกใจมาก มันจะเอาเลือดตูไปทำอะไรฟะ!! โชคดีนะที่ในทีวีห้องเจาะเลือดเป็นข่าวกีฬา มีพี่เบ็คกับวิคตอเรียพอดี เลยหันไปมองแต่ทีวี ถ้าเกิดเป็นข่าวการเมืองเป็นหน้าเหลี่ยมๆของพี่แม้ว ดิฉันคงต้องจำยอมมองเลือดตัวเองถูกสูบออกไป
ตอนเย็นสิ สัญญากับพี่ปัท บ.ก. ไว้เป็นดิบดีว่าจะเขียนสวัสติกะยาวๆให้อ่าน แต่ว่าดันไปอ่านหนังสือบนรถพี่ที่ทำงาน หนังสือ in ปกน้องแพนเค้ก แพนเค้กสวยมากอะ ลิงชอบ แต่พอปิดหนังสือ.........
อยากอ้วกมากเลย กลับกลายเป็นว่า ตอนเช้าตรวจสุขภาพร่างกายแข็งแรงสมบูรณ์ทุกประการ แต่พอตอนเย็นกลับรู้สึกป่วย
แย่ๆๆ ท้องอืดมาก อยากกินสลัดผักที่ซื้อมาแต่ถ้ากินล่ะก็ต้องพุ่งแน่ๆ อีโนจะช่วยเราได้ไหมหนอ... ต้องรอดูกันต่อไป
เมื่อไรจะถึงพรุ่งนี้อ่า อยากไปกินข้าวกับเจ้าหมีของฉัน สตาร์บั๊กส์ร้านนั้นสวยชะมัด ว่าแต่ว่า.......ไอ แอม ออน ไดเอ็ท บัท ไอ ด๊อนท์ ติ๊งค์ สตาร์บั๊กส์ แฮฟ เอนี่ โลว์ ชูการ์ เบเวอเรจ ว่ะ ทำไงดี
ปล. ชอบโลโกนี้ ถ้ามองในแง่เป็นกลางล่ะก็.....มันก็จริงอย่างที่เค้าว่าแหละ หงิกไม่ขับ ไม่พร้อมอย่าขับรถ มันเป็นอันตรายกับชีวิตคนอื่นนะจ๊ะ
